"Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" sorgusu için yayınlar tarihe göre sıralanmış olarak gösteriliyor. Alaka düzeyine göre sırala Tüm yayınları göster
"Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" sorgusu için yayınlar tarihe göre sıralanmış olarak gösteriliyor. Alaka düzeyine göre sırala Tüm yayınları göster

16 Haziran 2013 Pazar

AKP polisinin Gezi'ye saldırmasıyla yayınımız normal seyrinde gitmiyor!

Bu son günlerde, İ. Rahmi Dilligil'in anlamlı kitabı "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm"ü elimden bir türlü düşüremedim. AKP polisinin Gezi'ye saldırması ve "HUKUKSAL LİNÇ KAMPANYASI" ile çok yakından ilgilenmek zorunda oluşum nedenleriyle, bu kitaba gereken özeni gösteremiyorum. Üzgünüm. Başta LİNÇÇİ Tiyatro... Tiyatro... Dergisi olmak üzere Rahmi Dilligil'e acımasızca saldırı düzenleyenleri okurun gözünde canlandırmam gerekse de, bunu yapamadığım için, neredeyse kendimi suçlu ilân edeceğim. Yakında!... Çok yakında!!!...

Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz

***

Haksızlıkların yasalarla korunduğu ülkede Rahmi Dilligil okunuyor mu?!

LİNÇÇİ Tiyatro... Tiyatro...'nun haksızlık yaptığı Dilligil'in kitabı okunur!


"Neydi Mustafa Demirkanlı'nın istediği?" sorusunu soran kitabı okuyun!

16 Mayıs 2012 Çarşamba

Devlet Tiyatroları Eski Genel Müdürü Rahmi Dilligil'in kitabını okuyunuz

"Bir ülkede hukuk bile çarpılmışsa, nasıl beklenebilir ki doğrular tiyatroda?!"

(Kaynak: İ. Rahmi Dilligil, "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm", sf. 9)

***

Dilligil'den dava


DEVLET Tiyatroları Genel Müdürü Rahmi Dilligil, Tiyatro isimli dergide yayımlanan yazılarında kendisine hakaret ettiğini ileri sürdüğü Mustafa Demirkanlı aleyhine iki milyar liralık manevi tazminat davası açtı. Dilligil, Tiyatro dergisini çıkaran Demirkanlı'nın yazılarında kişilik haklarına tecavüz ettiğini belirtti.

İstanbul Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne avukatı aracılığıyla başvuran Rahmi Dilligil, Mustafa Demirkanlı'nın çıkardığı Tiyatro adlı dergideki yazılarında kendisine hakaret ettiğini ve yargısız infaz yaptığını ileri sürdü. Dilligil dilekçesinde, dergideki yazılarda hırsızlıkla suçlandığını da iddia etti. Ayrıca Mustafa Demirkanlı'nın yazılarıyla sürmekte olan bir davaya müdahale ettiğini kaydeden Rahmi Dilligil, kişilik haklarına tecavüz olduğunu belirtti.


(Kaynak: Hürriyet)

22 Ocak 2012 Pazar

Hilmi Bulunmaz, "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" adlı kitabıyla vicdanlı insanların düşünce evrenlerinde kalıcı izler bırakan İ. Rahmi Dilligil'le saatlerce görüşerek, "Türkiye Tiyatrosu" üzerine sohbet etti!...


                                                  Fotomontaj: Mesut Alptekin

Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz, Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil'le görüştü. 6 Ocak 2012 Cuma günü saat 18.00-21.00 arası, Caddebostan'daki "Değirmen Cafe"de baş başa oturup, başta Dilligil'in kaleme aldığı ve "Türkiye Tiyatrosu" oluşumuna önemli katkılar sunabilecek nitelikte ipuçlarına sahip "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" kitabı olmak üzere, birçok bilimsel, diyalektik, estetik, etik, kültürel, örgütsel, sanatsal, siyasal, tarihsel, toplumsal, tiyatral, tiyatro yayıncılığı ve yazınsal konularda düşünce alışverişinde bulunan Hilmi Bulunmaz'la İ. Rahmi Dilligil, bazı ayırtı (nüans) düzeyindeki çelişkilerin dışında, hayata ve topluma bakış açılarının tümel benzerliğini saptadıkları oranda mutlu oldular. 


Bulunmaz'la Dilligil, dertleştikleri konularda benzer duygulara ulaştıkça, dayanışma düşüncesi içerisine girme gereksinimi duydular. "Türkiye Tiyatrosu" kavramının oluşumu, bu kavramın halka daha anlaşılır bir dille aktarılması konusunda da şaşırtıcı benzerlikler saptayan Bulunmaz'la Dilligil, nesnel koşullar oluştuğunda, "Türkiye Tiyatrosu" kavramına entelektüel katkı sunmayı artıracakları kanısına vardılar. "Özel söyleşi" bağlamında vücut bulan bu görüşme, daha başka görüşmelere kaynaklık ederse, her iki tarafın "ortaklaşa kararı" doğrultusunda, tabii ki, tiyatro kamuoyuna gerekli açıklamalar da mutlaka yapılacaktır.

11 Ocak 2012 Çarşamba

"Ortadaki sandık, sike sike usandık!" dekolte sözünü, göğsünü gere gere kullanarak, Türkiye küfür rekoltesini artıran Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü LİNÇÇİ Yücel Erten, eline "Fikri Sağlar fırsatı" geçtiğinde, Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil'i, hiç utanıp sıkılmadan sürgüne gönderivermiş!

T.C. Kültür ve Turizm eski Bakanı Fikri Sağlar da, kitaptaki yerini almış!


***


Oyun'un notu: Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil'in aşağıdaki sözlerinin arasındaki parantezler bize ait!


***


Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil, "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" kitabında Fikri Sağlar ve Yücel Erten'den çekinmeden şöyle söylüyor:


"Bu arada; yaptığım sözlü eleştiriden gocunan (Fikri) Sağlar idarî sistemi, değerli elçisi Yücel (Erten) ile selam edip, gönderiyor beni yönetmen olarak Kıbrıs adasına, sürgüne!"


(Kaynak: İ. Rahmi Dilligil, "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm", sf. 31)

6 Ocak 2012 Cuma

"Theope" oyunu yazarı Coşkun Büktel, İ. Rahmi Dilligil'in "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" kitabına dikkat çeken Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz'ın kitap okuma notlarına dikkat çekiyor!



RAHMİ DİLLİGİL'İN "DEVLET TİYATROLARI GENEL MÜDÜRÜYDÜM" ADLI KİTABINDAN BİR ALINTI:



    Hilmi Bulunmaz, Rahmi Dilligil'in kitabını okuyor.

 
(...) "Bursa'da bir süre önce bir gazeteci tiyatro personeline telefon ederek ve giderek şu soruları yöneltiyor:


'Sizi polise verebilirim, tutuklatabilirim, ben yalnız değilim, arkamda sermaye ve basın var!'


Konuştuklarından Atif Kahveci ve Emin Gümüşkaya (CB'NİN NOTU: Gümüşkaya, Bursa DT eski müdürü ve "Çocuklar Duymasın"ın Seyyar Tayyar'ı olarak tanınan oyuncudur) ve v.s. anlattı bana şu anda cezaevindeler onlar da. Bu kişiye demişler ki:


'Başka kapıya git, senin istediğini yapmayacağız!'


Neydi Mustafa Demirkanlı'nın istediği?:


'Bana Dilligil hakkında ve Bakan hakkında bir şeyler ver, seni kurtarayım!'


Aynı şeyleri daha önce de Ankara'da Mine Acar ve Ferdi Merter'e söylemişti; belki başka kişilere de!"


KAYNAK: http://www.tiyatroyun.blogspot.com/2012/01/gorseli-buyutmek-icin-uzerine-tklaynz.html 


(CB'NİN NOTU: Dilligil'in Mustafa hakkındaki bu tanıklığına inanıyorum. Beni savcılığa şikayet etmiş olan Mustafa Demirkanlı, beni kışkırtmak ve kendisinin Hilmi'ye yaptığı gibi, benim de kendisine "ana avrat" küfretmemi sağlamak için, facebook sayfalarımda bana da benzer biçimde defalarca "Bir daha küfretmeyeceğine söz ver, affedeyim!" diyerek bana da davasını geri çekmek teklifinde bulunmuş, benden de her defasında "geri çekersen namertsin!" cevabını almıştı. Ben boşuna demiyorum: Mustafa Demirkanlı'yı midesi kaldırabilen, Demirkanlı'dan iğrenmeyebilen herkesten tüm samimiyetimle iğreniyorum.


BAKINIZ: http://www.coskunbuktel.com/linkdemirkanliyalanlari.htm)

Bulunmaz Tiyatro Genel Sanat Yönetmeni Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz, LİNÇ KAMPANYASI ana sponsorlarından Tiyatro... Tiyatro... Dergisi kurucusu, yöneticisi ve "McCarthy Çocuğu" Sayın LİNÇÇİ Mustafa Şükrü Demirkanlı'nın dilinin, elinin nerelere dek uzandığını anlamak için önemli bir belge olan "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" kitabını ağır ağır okuyor!

Görseli büyütmek için üzerine tıklayınız!



Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil'in kaleme aldığı "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" adlı kitaptan bir alıntı:


"Bursa'da bir süre önce bir gazeteci tiyatro personeline telefon ederek ve giderek şu soruları yöneltiyor:


'Sizi polise verebilirim, tutuklatabilirim, ben yalnız değilim, arkamda sermaye ve basın var!'


Konuştuklarından Atif Kahveci ve Emin Gümüşkaya ve v.s. anlattı bana şu anda cezaevindeler onlar da. Bu kişiye demişler ki: 


'Başka kapıya git, senin istediğini yapmayacağız!'


Neydi Mustafa Demirkanlı'nın istediği?:


'Bana Dilligil hakkında ve Bakan hakkında bir şeyler ver, seni kurtarayım!'


Aynı şeyleri daha önce de Ankara'da Mine Acar ve Ferdi Merter'e söylemişti; belki başka kişilere de!"

5 Ocak 2012 Perşembe

"Devlet Tiyatroları Genel Müdürü" vasfını kazanmış kişiler arasında, diyalektik bir mantık ve sınıfsal perspektifle tiyatro kuramı oluşturma gayreti içerisindeki en önemli kişilerden biri olan İ. Rahmi Dilligil'in kaleme aldığı "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" adlı kitap, tiyatro sanatının geleceği hakkında düşünce üreten her kişinin sıcak ve yoğun ilgisini hak ediyor!

Hilmi Bulunmaz'ın gözü gibi bakıp, gözünün önünden hiçbir zaman için ayırmadığı "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm", öyle göz ucuyla bakılıp kenara fırlatılacak cinsten bir kitap değil. (Fotoğraf: Ahmet Özkara)


"Rusya'da sekiz Türk oyunu Rusça'ya çevrildi. Bir hafta boyunca 'Türk Drama Festivali' yapıldı. Moskova'nın en değerli tiyatroları seyirciyle dolup taştı. Türk basını, gazetecileri götürdüğümüz hâlde, başarımızı yazmadı."


(Kaynak: İ. Rahmi Dilligil, "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm", sf. 65)

Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil tutuklanır tutuklanmaz, neden "sol oyun yazarları" Cuma Boynukara ile Orhan Asena'nın oyunları ânında, birdenbire, çarçabuk, derhal, hemen, ivedilikle, palas pandıras, vakitsiz, yangından mal kaçırır gibi durduruldu?

Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz, bir yudum kahve içerken, iki satır "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" kitabını okuyor. (Fotoğraf: Ahmet Özkara)


Türkiye tiyatro repertuvarını, Türkiye tiyatro oyunculuğu biçimini, Türkiye tiyatro yöneticilik anlayışını değiştirip dönüştürmek için savaşım verdiğinden, pişmiş tavuğun başına gelenlerden daha çok şey başına gelmiş Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil, kendi gücüyle, kendi olanaklarıyla, kendi parasıyla yayınladığı "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" adlı kitabında açık açık, babayiğitçe, cengâverce, dobra dobra, kahramanca, korkusuzca, yüreklice yazıyor:


"Ben tutuklandığımda, Asena'nın 'Şili'de Av' ve Cuma Boynukara'nın yeni oyunları da durduruldu"


(Kaynak: İ. Rahmi Dilligil, "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm", sf. 63)

4 Ocak 2012 Çarşamba

LİNÇ sözcüğüne, cezaevinde kaleme aldığı "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" adlı kitabının sadece 59. sayfasında tam tamına üç kez, 61. sayfadaki küçücük bir paragrafta bile tam iki kez, 63. sayfaya başlar başlamaz hemen dördüncü sözcük olarak yer vermek zorunda kalan Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil, Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanı AKP'li Ertuğrul Günay'ın emrindeki Devlet Tiyatroları Genel Müdürü Lemi Bilgin'den aldığı reklâmlarla ancak ve zar zor ayakta duran LİNÇ KAMPANYASI ana sponsorlarından Tiyatro... Tiyatro... Dergisi kurucusu, yöneticisi, "McCarthy Çocuğu" ve LİNÇÇİ Mustafa Şükrü Demirkanlı'nın adını, kitabın 53. sayfasında gayet net, oldukça açık, korkusuzca, yürekli bir biçimde vererek, kime ve kimlere karşı mücadele ettiğini somut bir biçimde duyurmak için, kör taklidi yapmayan ve vicdan taşıyan insanlara sesleniyor!

Fotoğrafı büyütmek için üzerine tıklayınız!


Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil, LİNÇÇİ Mustafa Şükrü Demirkanlı'nın adını vererek açık açık, korkusuzca, yürekli bir biçimde soruyor:


"Neydi Mustafa Demirkanlı'nın istediği?"


(Kaynak: İ. Rahmi Dilligil, "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm", sf. 53) 

Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil, kaleme aldığı "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" kitabında çok ilginç ve büyük dersler çıkartılması gereken önemli sözler ediyor!

Nöbetçi mahkeme hakimi ne yapabilirdi ki? Ispanaklı yumurtasını yemiş, öğlen uykusunu almış, akşam görevine gelirken ayağı biraz ağrıyordu; baldıra doğru, havaların soğuması mı, ters bir hareket mi kestiremedi onu! İçeri, bir görevliye kaş çatarak girdi! Aracılar (medya) peşindeydi, polisler el-pençe divan oluşturmuşlardı... Savcı göndermişti. Emniyetten aldığı kırmızı noktalı oluşturulmuş peşin yargı listesini; O ne yapsın ki, bir nöbetçi hakim!


Sahneye giriş sırasıyla aktaralım; Daktilo yazan görevli geldi, bizler mahkemede oturtulmuş, kameralara kapı açılmış teşhire poz vermekle meşguldük. Hiç tanımadığım insanlar vardı! Önce polisler aralarında konuştular; sonra aramızda altı-yedi kişiyi ayağa kaldırıp duvarın dibine dizdiler; o sırada avukatım, üç gündür benimle asla görüştürülmeyen avukatım, ancak kapıya geldi ve yayında tutuklandığımı söylediklerini söyledi! Oysa henüz mahkeme başlamamıştı! Bir polis kağıtlarla geldi ve katip ile benim tutuklanma kağıtlarımızı açıkça yazmaya başladılar. Polis ve savcı tutuklanmamıza, cezaevine konmamıza karar vermişlerdi! Ama daha mahkeme olmamıştı; polis, savcı ve medya o sırada bizi tutuklamıştı!


(Kaynak: İ. Rahmi Dilligil, "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm", sf. 50) 

Rahmi Dilligil'in Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm kitabını okuyunuz!

Hilmi Bulunmaz, Rahmi Dilligil'in kitabını okuyor! (Fotoğraf: Ahmet Özkara)

***


Dil bilinci derinlikli olmayan, ifade gücü zayıf, olaylar ve olguları anlatırken sık sık yön değiştiren bir örgüye sahip olmasına karşın, son derecede önemli tarihsel ve toplumsal değerler içeren Rahmi Dilligil'in yazdığı "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" adlı kitabı okurken, aşağıdaki kuşkulandırıcı ve yakıcı soruyu bir ân bile olsun usumdan asla ve kesinlikle uzaklaştıramıyorum:


Acaba...


Devlet Tiyatroları eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil, LİNÇ KAMPANYASI ana sponsorlarından Tiyatro... Tiyatro... Dergisi'nin kurucusu, yöneticisi ve "McCarthy Çocuğu" Sayın LİNÇÇİ Mustafa Şükrü Demirkanlı'nın iddia ettiği, yargıçların belirttiği gibi, gerçekten "birtakım yolsuzluklar" yapmış mı? 


Yoksa...


İşçi sınıfının çoban yıldızı, emekçi halkın şaşmaz kılavuzu bilimsel sosyalizm ölçütlerinden yeteri denli beslenemese, kaleminde az da olsa "devlet izi" kalsa da, olay ve olgulara sınıfsal açıdan baktığı için mi "haksızlıkların yasalarla korunduğu ülke"mizdeki kanıksanmış ve sık sık rastlanan bir komploya kurban gitmiş?


Örnekse...


Belli bir kanıya sahip olabilmek için, İ. Rahmi Dilligil'in yazdığı 

"Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" kitabındaki şu bölümü, lütfen ağır ağır, düşüne düşüne, tekrar tekrar okuyunuz:

"Fakat, devlete göre de uygun görülen bu payda rol alan A sınıfının ardını oluşturan B/C ve memur-işçi kesimi güç durumdadır. Bu yapıyı asla görmek istemeyen sınıfsal yapının, güya demokratik teorisyenleri, her yasal toplantıda bu baskıyı, meslekî uzmanlık ve yetkinlik olarak üslûpsuzca ortaya koymaya çalışıp, çalışanın hakkını gasp etmektedirler!"


(Kaynak: İ. Rahmi Dilligil, "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm", sf. 17) 


Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz

Rahmi Dilligil ile ilgili bilgileri sunmanın toplumsal yararlarına inanıyoruz!

'2001' tiyatronun en 'popüler' yılıydı

Geçtiğimiz yıl tiyatro, beklenenin üstünde bir ilgiyle karşılandı. En popüler tiyatro etkinlikleri (!) arasında, Bursa Emniyeti'nin başlattığı "I. Perde Operasyonu"; İstanbul Devlet Tiyatrosu’nun sahnelediği “Patron” adlı oyun ve Dormen Tiyatrosu’nun kapanması yerini aldı.

Tiyatronun biraz da kaderidir, az tanınmak. Çünkü, tiyatroya gitmek için bir çaba harcamanız, tercih hakkınızı kullanmanız gerekir. Televizyon gibi, bir kumanda mesafesinde yakın; davetsiz misafir nezaketsizliğinde ‘sulu’ değildir tiyatro. Bundan dolayıdır ki, yıllarını tiyatro sahnelerinde, kulislerinde geçirmiş ‘usta’lar, televizyon ekranında ‘parılda’dıkları an, ilgimiz dahiline girerler. İlginçtir, 2001 yılı, bütün bu söylenenlere rağmen, tiyatronun en popüler yılıydı. Tiyatro haberleri manşetleri süsledi; hiçbir zaman bulamayacakları ayrıcalıkları ‘geçici’ bir hak olarak kazandılar. Ne diyelim, emeği geçenler sağolsunlar(!?)

Bursa Devlet Tiyatrosu'nda gün yüzüne çıkan birtakım olaylar üzerine, Bursa Emniyeti'nin başlattığı "I. Perde Operasyonu" geçtiğimiz yılın en fazla reyting oranına sahip tiyatro etkinliğiydi. Bu etkinlik sonunda, o dönemin Devlet Tiyatroları Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil ve Bursa Devlet Tiyatrosu Müdürü Emin Gümüşkaya olmak üzere adı tiyatro ile birlikte anılan bazı kişiler, yargı sürecine dahil oldular. Bugünlerde, Devlet Güvenlik Mahkemesi’nden beraat eden ve "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" adlı kitabıyla gündemde olan Rahmi Dilligil, o günlerin en ‘popüler’ tiyatrocusuydu. Yıllardır o güzelim oyunların birinci perdesini dahi seyretme nezaketini gösteremeyen güzide meslektaşlarımız, birdenbire tiyatro ile ilgilenir oldular. "Rahmi Dilligil'in bir yatı varmış! Ne kadar para götürmüşler? İşin içinde kimler var?" türünden ‘tiyatro’ ile uzaktan yakından ilgisi olmayan sorular, birbiri ardına uçuşuyor, en ufak duyumlar yine ‘tiyatro’ adına manşetlere taşınıyordu.

2001’e göz atarken, zaman sıralaması takip etmeden, ‘reyting’ puanlamasına göre gittiğimi bir kez daha hatırlatarak, ikinci önemli olaya geçiyorum. O günlerde bu sayfadan “Patrona Sürmeli İsyanı” diye duyurduğumuz, İstanbul Devlet Tiyatrosu’nun Zafer Kayaokay’ın yönetmenliğinde sahnelediği Tarık Buğra’nın yazdığı ‘Patron’ adlı oyunun galasından sonra yaşananlardı. Oyunda rolü olan; ancak rolünü içine sindiremeyen (!) Ali Sürmeli, gala sonrası Kültür Bakanı İstemihan Talay’ı istifaya davet etmişti. Ertesi gün yine medyanın ilgi odağıydı tiyatro. Oyun, Sakıp Sabancı’nın hayatını konu alıyordu.

Yıllarını tiyatroya vermiş, sayısız ‘usta’ya ustalık yapmış Haldun Dormen’in, Dormen Tiyatrosu’nu kapattığı haberi, ne yazık ki aylar sonra ancak gündemde yerini bulabildi. Ve büyük bir sansasyon yaşandı. Eminim ki, Haldun Dormen de şaşmıştır bu işe. Ardından Ali Poyrazoğlu’nun, Dormen’e ithafen “yeteneksiz” mi yoksa “beceriksiz” mi dediği yolunda çıkan polemikler de bir hayli konuşuldu. Bu ülkede tiyatro yapmanın zorluğu, kapanan tiyatroların neyin göstergesi olduğu, seyircinin mi tiyatroyu terk ettiği; yoksa tiyatronun mu seyirciden uzaklaştığı konuşulan ‘derin’ konular arasında yer alıyordu.

Kenan Işık’ın, adı “Kim 500 Milyar İster”le anılmazdan evvel, İ. Rahmi Dilligil’in genel müdürlüğü sırasında Devlet Tiyatroları’ndan ayrılışı ve ardından da İstanbul Şehir Tiyatrosu genel sanat yönetmenliğini bırakışı, fazla olmasa da reyting sıralamasında dereceye giren olaylardandı. Şüphesiz, “Kim 500 Milyar İster” adlı yarışma programı birçok katılımcının hayatını ‘maddi’ bakımdan değiştirmiştir. Ancak, ilk başta bizzat programın sunucusu Kenan Işık’ın hayatına ivme kazandırdı. Bu tarihten sonra, “Kim 500 Milyar İster’in sunucusu” olarak anılan Işık için olmasa da, takip edenler için, ‘mazi’nin derin ve karanlık bir çukurdan başka anlamı olmasa gerek. Bu meyanda elbette, İstanbul Şehir Tiyatrosu’ndan emekliliğini isteyen, televizyonda ‘İki Kere Kiki’ ile ünlenen; Kahpe Bizans’taki ‘roller’iyle sinema dünyasına göz kırpan ve uzunca bir aradan sonra tiyatroya duyduğu özlemle yeniden sahnelere dönen (!) Cem Davran’ı da unutmamak gerek.

Aslına bakarsanız, tiyatro Türkiye’de hiçbir zaman görmediği ilgiyi gördü, geçtiğimiz yıl içinde. Bu ilgide herkesin payı var: ‘Yönetici’ olmak koşullanmasıyla konservatuvarda yetişip sahnede ‘eğleşen’ tiyatro(cu)ların; ömründe bir kez olsun ‘tiyatro nedir’ diye merak etmeyen ‘yurdum insanı’nın; halktan aldığı erki Demokles’in kılıcı gibi tiyatro sahnesine sallandıran siyasi mekanizmanın; ahbap çavuş modunda her oyunu peşin evetleyen, bıçağın sadece kör tarafını kullanan ‘eleştirmen’lerin; öğrendiği ‘yanlış’ haber tanımını, hazır kalıp bir şablon olarak ‘tiyatro’nun üzerine yerleştirip, ‘kendine özgü’ tiyatro haberleri çıkaran meslektaşlarımızın...

Ne dersiniz! Bir ‘özür’ü hak etmiyor mu tiyatro?

Tuğrul Cenker / İstanbul

01.01.2002

(Kaynak: Zaman)

3 Ocak 2012 Salı

Devlet Tiyatroları Eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil sayfaları!

"Bir ülkede hukuk bile çarpılmışsa, nasıl beklenebilir ki doğrular tiyatroda?!" (Kaynak: İ. Rahmi Dilligil, "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm", sf. 9) 


***


Dilligil’den dava 


DEVLET Tiyatroları Genel Müdürü Rahmi Dilligil, Tiyatro isimli dergide yayımlanan yazılarında kendisine hakaret ettiğini ileri sürdüğü Mustafa Demirkanlı aleyhine iki milyar liralık manevi tazminat davası açtı. Dilligil, Tiyatro dergisini çıkaran Demirkanlı'nın yazılarında kişilik haklarına tecavüz ettigini belirtti.


İstanbul Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi’ne avukatı aracılığıyla başvuran Rahmi Dilligil, Mustafa Demirkanlı'nın çıkardığı Tiyatro adlı dergideki yazılarında kendisine hakaret ettiğini ve yargısız infaz yaptığını ileri sürdü. Dilligil dilekçesinde, dergideki yazılarda hırsızlıkla suçlandığını da iddia etti. Ayrıca Mustafa Demirkanlı'nın yazılarıyla sürmekte olan bir davaya müdahale ettiğini kaydeden Rahmi Dilligil, kişilik haklarına tecavüz olduğunu belirtti.


(Kaynak: Hürriyet)

"Orospu Çocuğu Burak Caney"in düzenlediği BİRİNCİ LİNÇ KAMPANYASI ile, LİNÇÇİ Mustafa Şükrü Demirkanlı'nın düzenlediği İKİNCİ LİNÇ KAMPANYASI ile, LİNÇÇİ Ömer Faruk Kurhan ve yoldaşları tarafından düzenlenen ÜÇÜNCÜ (HUKUKSAL) LİNÇ KAMPANYASI ile sanatsal ifade olanakları ilga ve imhâ edilmek istenen Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz, Devlet Tiyatroları Eski Genel Müdürü İ. Rahmi Dilligil'in kaleme aldığı "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" kitabını okuyor!

Hilmi Bulunmaz, İ. Rahmi Dilligil kitabını okurken (Fotoğraf: Ahmet Özkara)


Ben, İ. Rahmi Dilligil'in çekingen bir dille kaleme aldığı "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm" adlı kitabındaki satırları okurken, neyin ne olduğunu kavramakta hiç zorlanmıyorum. Ancak, İ. Rahmi Dilligil, kitabını daha cesur bir dille kaleme almış olsaydı, okurun işi çok kolaylaşırdı. Örnekse, aşağıdaki satırlarda bulunan "tek yayın organı dilenci dergi tetikçiliği" yargısından, bu derginin LİNÇÇİ Tiyatro... Tiyatro... Dergisi olduğunu hemen anlıyorum. Ne var ki, bu derginin adı açıkça verilmiş olsaydı, işimiz çok daha kolay ve çok daha rahat olurdu. 


Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz


***


Neydi beni tüm bu medyatik LİNÇ ile buralara doğru iten ittifak?


Kendini tiyatro camiasının tek yayın organı sanan, dilenci tavrıyla dergi çıkaranların tetikçiliği mi?


(Kaynak: İ. Rahmi Dilligil, "Devlet Tiyatroları Genel Müdürüydüm", sf. 93-94)


Not: Yukarıdaki LİNÇ sözcüğü, kitapta "linç" olarak yazılmıştır. LİNÇ sözcüğünü, büyük harfle "maymungötürengi" ile belirgin hâle biz getirdik.