"AKM'Yİ İSTİYORUZ!" sorgusu için yayınlar tarihe göre sıralanmış olarak gösteriliyor. Alaka düzeyine göre sırala Tüm yayınları göster
"AKM'Yİ İSTİYORUZ!" sorgusu için yayınlar tarihe göre sıralanmış olarak gösteriliyor. Alaka düzeyine göre sırala Tüm yayınları göster

30 Mart 2015 Pazartesi

LİNÇ için imza verenlerin, AKM için de imza vermesini anlamak zor mu?

Bence kolay!... Bir tek sözcükle belirtmek gerekirse; UTANMAZLIK!... Türkiye tiyatrosundaki en gerçekçi gerçek, bu tiyatroya egemen olanların UTANMAZ oluşları... Türkiye'nin tek SOSYALİST tiyatrosunu işlevsiz kılmak için 1101 LİNÇÇİ alçak olarak örgütlenen işbu Türkiye tiyatrosu, "Brecht ile Shakespeare" parantezinde boğulduğu için kendi lağımındaki alçakların dışında kalabilen herkesi UTANMAZ biçimde "ilga ve imhâ etmek" istiyor!... Elifi gördüğünde mertek sandığı için, en yakın karakola koşarak, değerli kişi, kuruluş ve kurumlar hakkında suç duyurusunda bulunan Türkiye tiyatrosu, zaman zaman sözüm ona egemenlere karşı çıkıyormuş gibi yaparak, padişahın dalkavuğu, kralın soytarısı olduğunu gizlemek istiyor... Emekçi halkın, sosyal devletin, tüyü bitmemiş yetimin değerlerini SAVUNMAK için değil; emekçilerin, devletin, yetimin kalıcı değerlerini SAVURMAK için varlık gösterenlerin oluşturduğu "Kültür Bakanlığı Çanağı"nı yalamadan bir adım bile atma gücüne asla sahip olmayan ve böylece; iğrenç "ENTELEKTÜEL VE HUKUKSAL LİNÇ KAMPANYASI" bile düzenleyebilecek kadar "Ulusal McCarthy'ciler" olarak sentetik Atatürkçülük yapan sahte muhalifleri anlamak için LİNÇ KAMPANYASI ile "AKM'Yİ İSTİYORUZ!" imzalarını karşılaştırın... Yalnız LİNÇ KAMPANYASI için ve yalnız "AKM'Yİ İSTİYORUZ!" metinlerinden birine imza atanları daha "dürüst" olarak algılarken, "her iki kampanyaya birden imza verenleri" dünyanın "en alçakları" olarak algılıyoruz... Ne var ki, her şeye karşın, "ÇİFTE İMZA" veren alçakların çaresizliklerini görebilmek, bize büyük bir umut veriyor: Artık burjuvazi tiyatroyu yönetemiyor, artık yönetme sırası SOSYALİST sanatçılarda...

Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz

28 Mart 2015 Cumartesi

Çalana, dalana, ulana, yalana, yılana karşı çıktıkça sıcacık izleniyoruz!...


Hilmi Bulunmaz,
Tweetin retweetlendi!
Hilmi Bulunmaz
Hilmi BulunmazHilmi Bulunmaz
@BulunmazTiyatro

Mimesis Dergisi, Sahne Dergisi, Tiyatro... Tiyatro... Dergisi, Yeni Tiyatro Dergisi, "AKM'Yİ İSTİYORUZ!" suç duyurusu eylemine(!) gelmedi...


28 Mar 2015 16:27
Retweetleyen:

 turna fusunturna fusun @fusuninsan
2652 takipçiye.

@fusuninsan hakkında daha fazla bilgi al.
Profillerini görüntüle

"AKM YIKILAMAZ!" diye tişört giyenlerin LİNÇ imzası verdiği ülkedeyiz...

İnanılmadan yapılan EYLEM, ancak SÖYLEM olarak kalır ve hızla çürür!

1101 LİNÇÇİ alçağın beni (sosyalizmi) imhâ etmek için, yangından mal kaçırır gibi imza verdiği "ENTELEKTÜEL VE HUKUKSAL LİNÇ KAMPANYASI" ile hesaplaşma yiğitliği gösteremeyen FA$İZME karşı savaşım veremez. Kirli insanlar temiz iş yapamazlar. Onlara inanmayın!

Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz

***

Ayrıca bakınız:


AKM'yi çürütüp, katırları öldüren ülkede, tabiî LİNÇ KAMPANYASI olur...


LİNÇ KAMPANYASI düzenleyen Türkiye tiyatrosunda AKM istenir mi?...


Hep dâvâlarım için gittiğim İstanbul Adalet Sarayı'na "tiyatro için" gittim...


"AKM'yi istiyoruz!"u CHP Milletvekili Mahmut Tanal'a veren başaramaz...

"AKM'yi istiyoruz!"u CHP Milletvekili Mahmut Tanal'a veren başaramaz...

Ağızlarını her açtıklarında ağızlarından sağanak hâlinde bol küfür yağan insanların egemenlik kurduğu Türk tiyatrosunda beni (sosyalizmi) imhâ etmek için 1101 LİNÇÇİ alçak imzalarıyla tiyatroyu kirletmişken, sözüm ona "AKM'Yİ İSTİYORUZ!" diye "slogan atmaları"na hiç kimse prim vermezken, CHP Milletvekili Mahmut Tanal'ın prim vermesinin bir tek açıklaması var: "SEÇİMLERE AZ KALDI, SEÇMENİM NEREDE?"

Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz

***

Ayrıca bakınız:


AKM'yi çürütüp, katırları öldüren ülkede, tabiî LİNÇ KAMPANYASI olur...


LİNÇ KAMPANYASI düzenleyen Türkiye tiyatrosunda AKM istenir mi?...


Hep dâvâlarım için gittiğim İstanbul Adalet Sarayı'na "tiyatro için" gittim...


27 Mart 2015 Cuma

Hep dâvâlarım için gittiğim İstanbul Adalet Sarayı'na "tiyatro için" gittim...

Birkaç gündür İnternet ortamında şöyle "slogan" okuyordum: "AKM'Yİ İSTİYORUZ!" Benim yüreğime çok işlemeyen bu "slogan"ın arkasında LİNÇÇİ kişiler olabileceği varsayımı canımı sıkmıştı!... Varsayım olarak bırakmayıp, somut gerçekliği öğrenmek için "Basın Açıklaması / Suç Duyurusu"nun yapılacağı İstanbul Adalet Sarayı'na gitmem gerekirdi! Gittim!... Varsayımın gerçek olduğunu gözlerimle gördüm. 1101 LİNÇÇİ sayısının onda biri kadar bile bir değere sahip olamayan "sarı eylem", KESK'li tutsaklar için gelmiş insanların gölgesine sığınıp, kitlesini fazla gösterme kurnazlığıyla yapıldı. Orhan kardeşlerin (Orhan Aydın, Orhan Kurtuldu) parodisi olarak oluşmuş "sarı eylem", faşizme karşı durma yeteneği bulunamayan bir bulanıklık içindeydi!... CHP'nin ılık rüzgârıyla şişirilmiş kirli yelkenlerle sığ sularda oynayan çok saf çocuk görünümlü insanları da sarartan eylemin burjuvaziye hiçbir zararı asla dokunamaz!

Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz


***


Ayrıca bakınız:


AKM'yi çürütüp, katırları öldüren ülkede, tabiî LİNÇ KAMPANYASI olur...


LİNÇ KAMPANYASI düzenleyen Türkiye tiyatrosunda AKM istenir mi?...

26 Mart 2015 Perşembe

LİNÇ KAMPANYASI düzenleyen Türkiye tiyatrosunda AKM istenir mi?...

Türkiye tiyatrosu 12 Mart Faşizmi/12 Eylül Faşizmi ile bileğinin hakkıyla kavga edemedi!... Faşizmle kavga edemeyen tiyatromuzun, 1101 LİNÇÇİ alçalmış kişiyi bir araya getirerek, "ENTELEKTÜEL VE HUKUKSAL LİNÇ KAMPANYASI" düzenlemesi son derecede doğaldır!... LİNÇÇİ alçak kişilerin "belini, dilini, elini" değdiremediği tiyatro eylemlerine omuz verdiğimiz gibi, "AKM'Yİ İSTİYORUZ!"a da destek sunacağız...

Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz

14 Nisan 2012 Cumartesi

Nedim Saban, Tuncay Özinel'e de "IRKÇI AŞAĞILIK KÖPEK" demişti!

nedim saban 
Profili göster 
Diğer seçenekler 12 Kasım, 22:12 
Kimden: "nedim saban" ...@superonline.com>
Tarih: Fri, 13 Nov 2009 05:12:14 +0200
Yerel: Perş 12 Kasım 2009 22:12
Konu: Re: denetimsiz google groupları ve faşist köpekler
Yanıtla Yazarı yanıtla Yönlendir Yazdır İleti dizisini görüntüleAslını göster Bu iletiyi bildir Bu yazarın iletilerini bul


Sevgili Tiyatro Dünyası Okuyucuları, 


Sözümona Tuncay Özinel'in Ömer Faruk Kurhan'a yanıt yazıyormuş gibi tüm bir grupa yazdığı ve anladığım kadarıyla herhangi bir grup yöneticisi tarafından okunmadan dolaşıma sokulan şantajcı köpek Tuncay Özinel'in sözümona Caddebostan Kültür Merkezi ile ilgili olan ama sıkıştığı anda her Irkçı aşağılık köpek gibi hemen din ya da etnik köken karşıtı bir söyleme dönen mailini kınamak için tüm ırkçıları kınamak ve aynı zamanda google grupların denetimsizliğini kınamak için Tuncay Özinel'e tam yedi kez şantajcı köpek şantajcı şantajcı şantajcı şantajcı şantajcı şantajcı şantajcı köpek diyorum. (Sekizinci şantajcı köpek de Tatlıcı Tombak'tan bonustur) 


Bir halk sanatçısı olduğunu iddia eden (zavallı gerçek halk sanatçıları Muammer Karaca'lar, Ulvi Uraz'lar, ) şantajcı Tuncay Özinel şimdi Yüzleşme adlı oyunu ile ilgili sözümona bir gerçek varmış gibi (!) tartışmayı başka bir yere çekmeye çalışıyor. Şu hassas dönemde toplumun dengeleriyle oynayarak, çok tehlikeli birşey yapıyor. Beni korkutacağını, sindireceğini, susturacağını sanıyor. Oysa ben ne yazık ki, özellikle son dönemde düşmanlarımla düşmanlarımın dilinde savaşmayı, dostlarımla dostlarımın dilinde sevişöeyi çok iyi öğrendim. (Bunu bana kazandıran Barbaros Şansal'a teşekkürler) Yüzleşme'nin oynandığı dönemde bir ödül jürisindeydim ve oyunda oynayan genç oyuncuların ödül alması için ne kadar çaba harcadığımı o dönem jüride olan arkadaşlarım bilir. Tuncay Özinel, benden provda oyunu izlememi istemişti. Sadece yapıcı eleştirilerimi dile getirdim.Savaş karşıtı bir canlı bomba sahnesinin prova aşamasında yeniden düşünülmesini ve barış öneren bir oyuna yaraşmadığını önerdim ve politik duruşum nedeniyle bu oyununun yanında olamayacağımı bildirdim. Bunun da kökenimle hiçbir ilgisi yok, politik duruşum ve sözgelimi daha geçen hafta imzaladığım Barış İçin Sanatçı Girişimi ile yakından ilgisi var. Bir canlı bombanın Filistinli, İsrailli, Türk, Kürt, Lübnanlı, İranlı, Iraklı, Amerikan, Rus, Bosnalı, kimseyi öldürmesini kabul edemem. Şimdi sanki benim hayattaki vazifem toplu satış yapmakmış gibi, hem de o dönem ödül almış, ya da ödüle aday olmuş oyuncuları şahit göstererek, şantaj yapması kendisini solcudan sanan bu Kadıköylüye yakışmıyor. 18 kasım eyleminin Kadıköy'e yaraşmayan bu kişilerin suratına tükürme eylemine dönüşmesi gerekip gerekmediğini düşünüyorum açıkçası. Kusura bakmasın ama kendisi meslektaşım olamaz ama bana karşı şahit gösterdiği yetenekli kişiler, meslektaşlarımdır. Birkaç mail öncesinde kendisinde Çehov parıltısı gören genç yazar, Özinel, AYRICA BÜTÜN BUNLARIN CADDEBOSTAN KÜLTÜR MERKEZİ PROTESTOSUYLA NE ALAKASI VAR?


***


Tuncay Özinel ne yazık ki 24 saat içinde 24 yalan söylemektedir. Bu maili görenler benim nasıl böyle bir söylem içine girdiğimi görüp, beni kınayabilirler, ancak topluma açık bir grubu denetimsizce istismar ederek, insanların kökenleri, dinleri, dillerine küfür edenlere, açık açık şantaj yapanlara, sanki bir bildikleri varmış da, kamuoyundan saklıyorlarmış gibi ortalığı bulandıranlara ben ŞANTAJCI KÖPEK demenin az bile olduğunu düşünüyorum. Kaldı ki, köpek, çok sevdiğim bir hayvan. Ama tek kusuru iradesi dışında insanların üzerine saldırtılabilir olmasıdır. Tuncay Özinel, utanmadan AKM yandığında ağladığını söylüyor! Kadıköy'deki minik Süreyya operasına çok sevinmiş. Yani, toplumun bilinçaltına, AKM'den vazgeç, Süreyya ile idare et'i yerleştirebiliyor. Bir de utanmadan, Kadıköy'deki 6 tane tiyatro salonunu halkevlerine benzetiyorlar. Oradan genç sanatçı yetişiyormuş. Lütfen halkevlerine saygısızlık etmeyiniz. Barış Manço'da, genç sanatçıların önünü nasıl tıkadığınız herkesin malumudur. Süreyya Operası ve Kadıköy'deki 6 salon tabi ki çok önemlidir ama halkevlerinin ve AKM'nin yeri apayrıdır.


Tuncay Özinel, bu yazılanlardan, Ömer Faruk Kurhan'a googlegroups üzerinde yazdığı mailinde CKM olayından yeni haberi olduğunu söylüyor. Oysa 9 Kasım Pazartesi, beni telefonla aramıştır. Kendisini bir büyüğüm gibi görerek CKM sorununu anlattım. Beni aradığında, zaten başkanla görüşmüştü. Bana CKM için açık açık söylediklerini yazarsam, bu kez devlet yardımı almak için kağıt üzerinde göstermelik 25 oyun sergilediği Barış Manço'ya sığınamama tehlikesi doğacaktır. Hadi bari bu kez ben söylemeyerek, şantajcı köpek olma riskini üzerime! Farkındaysanız yalanlarla dolu mailinde hiçbirşey bilmediğini iddia eden Özinel, " Leyla'nın Evi" projesi'nin tüm detaylarından haberdar olduğu gibi, protestoda CKM'nin maketinin yakılacağını bile biliyor. Tek bilmediği şey ise, Selami Öztürk ile Caddebostan Kültür Merkezi konusunun defalarca konuşulduğu. Ayrıca CKM'de ayrımcılığa uğrayan tek grup Tiyatrokare değildir, başkanın bilgisinde olan en az on grup var. Kaldı ki konu, sadece Caddebostan değil.


Konu, belediyelerin şeffaf bir politika gütmemesidir. CKM yönetimi, sezon başında sadece yeni oyunları ağırlayacağını söylediğinde, bunu saygıyla karşıladık. Ancak on gün sonra karşımıza bambaşka bir uygulama çıktı. CKM yönetimi, 5 yıl için, merkezin Aysa Prodüksiyon Tiyatrosu'na tahsis edildiğini söylerse , bunu da saygıyla karşılarız. Yap işlet devret modeli diye bir model var. Örneğin Büyükçekmece'de gayet şeffaf bir biçimde uygulanıyor. , CKM, Aysa'ya kiralanır, Aysa da burayı dilediği gibi işletebilir. Bu da bir yoldur. Ya da Küçükçekmece, Zeytinburnu modeli vardır. Bu durumda bir kurul oyunları izler, dilediği oyunu seçer, dilemediğini seçmez. Hiç kimse bu kurula neden benim oyunumu almadın diyemez çünkü sözkonusu kurul oyunları sübvanse ederek, halka düşük bilet fiystıyla sunar. Kaldı ki CKM yönetimi, işi Zülfü livaneli'nin metnini okuma koşulu koymaya yani sansür uygulamaya götürecek kadar ilerletmiştir. İşin acı tarafı, demokratik bir protesto eylemini kışkırtarak, başka bir yöne çeken, hedef şaşırtan ve bütün bunları tiyatro uğruna yaptığını söyleyen kişilerin varlığıyla tiyatromuz yerinde saymaktadır. On yılda Kadıköy'e altı tiyatro binası armağan eden Selami Öztürk, bir protestodan gerekli mesajı alabilecek erişkinliğe sahip bir kişidir. Kültür müdürü, basın danışmanını görevlendirerek sorunları çözebliir ya da görmezden gelmeye devam edebilir. Kendisinin Tuncay Özinel'in sözcülüğüne ihtiyacı olduğunu hiç sanmıyorum.


Original Message
From: tuncay özinel
To: tiyatrodunyasi@googlegroups.com
Sent: Friday, November 13, 2009 2:39 AM
Subject: {Tiyatro Dünyası} Re: kadıköy belediye başkanı ve gazanfer özcan


SAYIN KURHAN,


Nedim Saban'ın bu düzeysiz çıkışını sanırım desteklemiyorsunuz. Kendisine ben de aynı düzeye inmeden cevap vermeye çalıştım. Anlaşılmayan şu: Ben tüm CHPli belediyeler iyidir,eleştirmeyelim filan demiyorum. Tam aksine Geçtiğimiz yıl Türk tiyatrosuna destek vermedikleri için Beşiktaş ve Avcılar belediye beşkanları ile tartışıp kötü kişi oldum. Özellikle Beşiktaş belediye başkanına...@gmail.com To: tiyatrodunyasi@googlegroups.com


Sayın Özinel,


Kamuoyunu ilgilendiren Nedim Saban'ın tiyatro alanı dışındaki mesleki faaliyetleri değil. Tüketicisi olmadığım için TOMBAK'ın ürünleri ne kadar memnun edici onu da bilmiyorum. "Aysa prodüksiyonu savunacak değilim ama en az onun kadar Türk tiyatrosunu çıkar amaçlı kullanan Nedim Saban’ı da savunamayız" diyorsunuz. Tiyatro Kare'nin piyasa üzerinde tekel kurmak ve yerel yönetimlerle ilişkilerini bu şekilde kullanmak gibi icraatları mı olmuş?


İnsaflı olalım ve Kadıköy Belediyesi'ni eleştirirken kantarın topuzunu kaçırmayalım diyorsanız, zaten bu yönde verileri sunmaya çalışıyorsunuz. Sadete gelecek olursak, İstanbul'da salon sayısının giderek arttığı (sadece CHP'li belediyelerin çalışmaları ile değil) bir vakadır. Fakat bunların amacı ve nasıl kullanıldığı oldukça tartışmalıdır. CKM tartışmaları da buna bir örnektir. Aysa prodüksiyonu savunamıyorsanız, bu vakada Kadıköy Belediyesi'ni de savunmak kolay değildir.


Bildiğim kadarıyla CKM tartışmalarının asıl konusu Nedim Saban'ın bir prodüksiyonu için Beşiktaş ya da Kadıköy belediyelerinden destek isteyip istememesi değil, belediyenin denetiminde olması gereken bir salonun tekelci bir icraata sahne olması. Biz de bu harekete destek verirken tekelci bir uygulamaya itiraz ediyoruz. Harekete destek verenlerin asgari müştereğinin Tiyatro Kare'ye yardım meselesi olduğunu hiç sanmıyorum.


Anladığım kadarıyla siz de Belediye-Aysa ilişkisinde bir sorun olduğunu kabul ediyorsunuz. Fakat yazdıklarınızdan CKM tartışmalarının yerine Tiyatro Kare ya da Nedim Saban tartışmasını geçirmeye çalıştığınız anlaşılıyor. Yani diyorsunuz ki, tiyatrocu tiyatrocunun kurdu olmalıdır.


Biz bu anlayışa itiraz ediyoruz Sayın Özinel. Eğer CKM'ye dönük tepkilerde haksızlık değil ama bir aşırılık, saptırma vs. görüyorsanız, hareketin içinden ve yapıcılığı esas alarak müdahale etmeniz gerekirdi. İthamlarınıza dönük olarak Nedim Saban mecburen size ağır bir karşılık verdi. Bu şekilde CKM'deki Aysa-Belediye tekelciliği aradan sıyrılır mı bilmemem, ama tiyatrocuyu tiyatrocuya kırdırma senaryosunun devreye girdiğine hiç kuşku yok


Bu uğursuz senaryonun başarısızlığa uğraması dileğiyle...
12 Kasım 2009 06:27 tarihinde tuncay özinel ...@hotmail.com> yazdı:


NEDİM SABAN YALANI BIRAKIP İNSAFA GEL


Burada Aysa prodüksiyonu savunacak değilim ama en az onun kadar Türk tiyatrosunu çıkar amaçlı kullanan Nedim Saban’ı da savunamayız. Nedenine gelince: Bizzat kendisinden de öğrendiğim gibi Nedim Saban Kadıköy ve Beşiktaş belediyelerinden Zülfü Livaneli’nin oyunu için 180 milyar istemiştir. Bu parayı alamayan Saban CKM’yi bahane ederek protesto gösterilerine başlamıştır.


Ben tiyatrocuyum. Hiç unutmuyorum AKM yandığı gün Taksim’de ağlamıştım. Oysa benim hele o tarihlerde AKM’de oynayabilme hayalim bile yoktu. Aynı biçimde Kadıköy belediyesi Süreyya operasını restore edip açtığı gün de ağladım. Ben Süreyya’da oynayacak değilim. Ama çocukluğum Kadıköy’de geçti. Süreyya sinemasına her girişimde içim acır ve orasını tiyatro salonu olarak düşünürdüm.
Kadıköy Belediyesini neden mi savunuyorum. İncelendiğinde sanata ve özellikle de tiyatro sanatına verdiği önem ve destek için. Açıkçası Selami Öztürk geldiğinde Kadıköy’de Halk eğitim ve Şehir tiyatroları dışında tek bir salon yoktu. Sanırım doksanaltı yılı idi Selami Öztürk yeni başkan olmuştu. Halk Eğitim’de oynadığımız bir oyunun galasına geldi. Finalde alkışı durdurup kendisine sesendim. “Bak başkan gördüğün şu kadro _  Halit Akçatepe, Ayşen Gruda, Ercan Yazgan başta olmak üzere- bizler Türk tiyatrosunun önemli çalışanlarıyız. Kadıköy’de salon yok. Bu kadro evde çalışarak oyun çıkarttık. Senden Kadıköy’e tiyatro salonları istiyoruz. Bize söz ver.” Ve Selami Öztürk bize o gün söz verdi. Ve sözünü de tuttu. BARIŞ MANÇO KÜLTÜR MERKEZİ, HALİS KURTÇA KÜLTÜR MERKEZİ VE CKM arkasından da SÜREYYA OPERASI. Şimdi de Kozyatağı’nda yapılan yeni salon. Hangi belediye bu sanata bu kadar kucak açtı dersiniz. Üstelik bu salonlardan amatör ve profesyonel bir çok tiyatro hiçbir ücret ödemeden yararlanıyor.


Her yıl yapılan “KADIKÖY TİYATRO FESTİVALİ ni halk değerlendiriyor merak etmeyin. Festivalde halk öğlen saatlerinden itibaren kuyruk oluşturuyor. Böylece özel tiyatrolar olarak ne yazık giriş ücretlerimiz yüksek olduğu için halka tiyatromuz ulaşmış oluyor. Ayrıca Kadıköy halkı da değerlendiriyor.
Sevgili tatlıcı TOMBAK’ı şimdi de sol ticaretine başladığı için kutlamak gerek. Tebrikler. Bu konuda da söyleyecek sözümüz ve bilgilerimiz var. Ama şimdilik susuyoruz.


Hotmail: Trusted email with Microsoft's powerful SPAM protection. Sign up now.


 Ömer F. Kurhan


(Kaynak: Google grupları / Tiyatro Dünyası)

15 Ağustos 2011 Pazartesi

AKP'li olmasına, LİNÇ KAMPANYASI ana sponsoru Demirkanlı'nın kankası Lemi Bilgin'in "patronu" olmasına karşın, Ertuğrul Günay, önemli şeyler söylüyor!

Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanı AKP'li Ertuğrul Günay (Fotoğraf: Muhsin Akgün)


'Devletin sanat kurumlarının sivil topluma devredilmesi lazım'


Cem Erciyes
9 Ağustos 2011


Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay, "Bakanlığa bağlı kurumların hepsi Cumhuriyet'in ilk yıllarında devletin Batılı kültürü empoze etmesi amacıyla oluşmuş. Bunların bir vadede gönüllü kuruluşlara, özel idarelere, yerel yönetimlere devredilmesi lazım."

Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay, kabinenin farklı yüzlerinden biri. Kendinden önceki pek çok kültür bakanından farklı olarak, sanat çevreleriyle daha iyi diyalog kuran ortak dil geliştirebilen bir siyasetçi. Sık sık bunun siyasi bedelini de ödese bile... Medyada en çok görünen, sorumlu olduğu alanları en çok gezip dolaşan bakanlardan da biri. Belli ki bunların ve son seçimler sırasında İzmir’de gösterdiği performansın etkisiyle AKP’nin üçüncü döneminde de yerini korudu.

Kültür sanat dünyası yerine kültür endüstrisinden söz edilen bir dönem yaşıyoruz ve bu alandaki somut sorunlar, politikalar her zamankinden daha çok tartışılıyor. Yeni kabinede birinci ayını dolduran Bakan Günay’la, kültür politikalarını, önceki dönemden gelen sorunları ve yeni dönemde neler yapacağını konuştuk.

Önce en eski ve tartışmalı konudan başlayalım. Atatürk Kültür Merkezi ve Emek Sineması… Bir gelişme var mı?

Emek Sineması hâlâ yargıda. Yargı sonucu bekleniyor. Bizim dışımızda bir şey. AKM ise geçen dönem gene bir yargı kararıyla durmuştu. Orayı yargıya dokunmayacak bir biçimde bir iyileştirme projesiyle birleştirip tekrar açmak için daha sonra yeterli kaynağı bulamadık, ajanstan böyle destek alamadık. Şimdi ajans serüveni de bitti. Yeni dönem bir kaynak bularak hatta biraz sponsorluklar da bularak AKM’yi 2011-2012 sezonunda açmayı umut ediyorum. Ama zor bir süreç. Şu anda iyileştirmek için bile çok ciddi bir kaynak gerekiyor. Bizim kendi genel bütçe imkanlarımızla bunu yapmamız mümkün değil.

Hâlâ bakanlığın AKM’yi yenileyip açmak gibi bir iradesi var yani.

Evet, var.

Bir de unutulmuş bir proje var: Ayazağa Kültür Merkezi, orada durum ne?

Ayazağa’da ilerledik. Eski kaba inşaat kaldırıldı. Orada ‘yap-işlet’ diye anlaşmıştık; bu firma yeni bir proje yaptı, proje kurullardan geçti ve yeni bir inşaat süreci başladı. Ekonomik nedenlerden dolayı bir yavaşlama var ama 2012 yılı sonunda bitebilir. Eğer ekonomik kriz olmazsa. Çünkü dünya çapında ilişkileri olan bir firma üstlendi projeyi.

AKP’nin seçim beyannamesinde ilginç şeyler vardı. Bunlardan bir tanesi, Kültürü Yaygınlaştırma Projesi. Yıllardan beri beklediğimiz bağımsız kültür girişimlerine destek verecek bir fon acaba bu mudur diye kültür çevrelerinde konuşuluyor?

Bu kültür projesi henüz somutlaşmış bir hale gelmedi. Kültür-sanat kurumlarını biraz daha özerkleştirecek olan kültür-sanat üretiminin önündeki engelleri kaldıracak olan kültür-sanat ürünlerine yurttaşın da daha kolay ulaşmasını sağlayacak olan bir yaygınlaştırma projesi bu.

Benzer bir beklenti İstanbul 2010 Ajansı için vardı, kültürü destekleyen bir kurum olarak çalışmaya devam etmesi de tartışıldı ama olmadı.

İstanbul 2010 Ajansı ne yazık ki, sivil toplumdan bizim ajansı kurarken umut ettiğimiz desteklerin hiçbirini toparlayamadı. Tamemen genel bütçeden kaynak ayırdık. Bu genel bütçedeki kaynağı kullanmak konusunda yeni bir bürokrasi oluştu. Üstelik gereksiz yere insanlara maaş ödedik. Bizim bakanlığın birimleri, İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin ve özel idarenin görevlendireceği bazı sanat insanlarıyla çok daha ekonomik olarak o kaynağı kullanabilirdik. Eğer bir sivil toplum hareketi yaratabilse, kamunun verdiği kaynağın yarısı kadar zenginleştirebilseydi devam edebilirdi. O yüzden acilen tasfiyesi gerekiyordu. Ben de uzatma projelerine hiç sıcak bakmadım.

Devletin kültür dünyasından tamamen çekilmesi de bu alanda çok tartışılan bir görüştür, siz ne düşünüyorsunuz?

Devlet kültür dünyasında hiçbir ideolojik dayatma yapmamalıdır. Bu açıdan devletin kültür politikası ancak şöyle olabilir: Türkiye’de var olan toplam yaşam kalitesini yukarı çekmeye çalışmak, güzel sanatlar alanında fiziki altyapıyı geliştirmek, herkesin kendi yaratıcılığının önündeki engelleri kaldırarak sınırsız yaratıcılık imkanlarını çoğaltmaya çalışmak. Biz fiziki imkanları oluştururuz, kültür merkezleri yaparız, sahne yaparız, sponsorluk yaparız, yurtdışı, yurtiçi etkinliklerde destek veririz. Ama şu sanat alanında çalışacaksın, şunu yaparsan ben seni desteklerim gibi bir dayatma kesinlikle olamaz.

Peki bakanlığa bağlı orkestralar, tiyatrolar, korolar... Onlar bunun neresinde duruyor?

Bu kurumların hepsi Cumhuriyet’in ilk yıllarında devletin Batılı kültürü empoze etmesi amacıyla oluşmuş. Bunların aslında bir vadede sivil topluma devredilmesi lazım. Yani sivil topluma gönüllü kuruluşlara, özel idarelere, yerel yönetimlere devredilmesi lazım. Devlet bütün bu sanat etkinliklerini kendi özkaynaklarıyla destekler ama doğrusu devletin orkestrası, senfonisi, operası balesi, tiyatrosu olur mu? Devlet bunları destekler… Devlet bütün bu alanlarda topluma yaygınlaşmayı ve sanat üretiminin önündeki engellerin kaldırılmasını destekler. Bunların hepsi geçmişte devletin bir kültür dayatması çerçevesinde oluşmuştur.

Sizin müzelerin, kütüphanelerin yerel yönetimlere bağlanması gibi bir uygulamanız var. Bu, merkezi kurumları devretmek konusunda atılmış bir adım mı?

Bizim bir yasa hazırlığımız var. Orada bir örgütlenme aşaması var. Ordu’nun bir köyündeki ya da Mersin’in Bayındır köyündeki bir kütüphaneyi ben neden Ankara’dan yöneteyim. Oradaki bir cam tamiri mevzuu ya da oradaki memurun izne çıkması halinde yerine kimin bakacağı neden bana kadar gelsin. Etnografya müzeleri, ilçe kütüphaneleri, okuma odaları yerel yönetimlere devredilebilir. Arkeoloji müzeleri, il halk kütüphaneleri, yazma eser kütüphaneleri hariç. Bunlar Kültür Bakanlığı’nın asli fonsiyonlarıdır.

Öte yandan bakanlığa bağlı olan operaların, orkestralarının yenilenmesi, uluslararası standartlarda projeler yaparak rekabet edebilmesi ve bunun için de daha fazla kaynak kullanması gerekiyor. Onların durumu ne olacak?

Sanat kurumlarımızın işeyişiyle ilgili bir model üzerinde çalışıyoruz. İtiraf edeyim bu benden önce başlatılmış olan bir çalışma ve benim dönemimde de bitecek gibi gözükmüyor. Çünkü bir kurumsal tutuculuk var, herhangi bir düzenlemeyi kamuoyunda çok farklı biçimde sunma konusunda sanatçı arkadaşlar derhal bir PR çalışması yapabiliyorlar ve siz dünyada Fransa’da, İngiltere’de olan örnekleri Türkiye’ye taşımakta zorlanıyorsunuz. Bu konuda yine bizim bir çalışmamız var ama nasıl bir sonuç alırız bugünden söylemem zor. Performansa dayalı, üretime dayalı, üretkenliğe dayalı, niteliğe dayalı bir sistem oluşturmak istiyoruz. Şu anda böyle bir şey yok. Şu anda klasik devlet memuru anlayışı var. Yani belli bir yaşta bir sınavla girmişseniz 65 yaşına kadar çalışıp emekli oluyorsunuz. Çalışsanız da çalışmasanız da yetenekli olsanız da olmasanız da… Sanat kurumları böyle olmamalıdır. Ama yeni model konusunda da mutabık olmuş değiliz.

Ben şunu soruyordum, mesela İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası’nın artık esamisi okunmuyor, çünkü yabancı solist getiremiyor iddialı konserler veremiyor.

Yabancı solist getiremiyor ama bu arada Borusan var, Doğuş var, Akbank’ın desteklediği gençlik orkestrası var... Dünyada da böyle. Bu işleri bu tür toplumsal kurumlar taşıyorlar. Sivil toplumda toplumsal örgütlenmeler var. Devletin bir senfonisi olacak, bütün sanat etkinliklerini o yürütecek. Bu cumhuriyetin 30’lu 40’lı yıllarının bir perspektifi. Türkiye bunları aşıyor. Aşması da gerekiyor. Biz bir kaynak arayışı içerisindeyiz. Başka destekler çoğalsa biz de kaynaklarımızı cari harcamalara, memur maaşlarına değil bu meselelere ayırırız. O zaman dünya çapında virtüöz de getiririz veya biz yetenekli insanlarımızı destekleriz, dünyaya çıkmalarını sağlarız, ki esas önemli olan bu. Bizden insanların dünyaya çıkmasını sağlamak. Biz cari meselelerimiz yüzünden ne önemli insanları getirebiliyoruz ne de kendi yeteneklerimizi dünyaya çıkarmak için yeterli kaynak arayabiliyoruz. Bu işi memur rutininden kurtarıp da yetenek kriterlerine dönüştürebilsek belki bunları başarabileceğiz.

Koruma kurulları değişecek

Koruma kurumlarıyla ilgili yeni düzenlemeler olacağı söyleniyor. Bu doğru mu?

AB uyum yasaları çerçevesinde bizim tabiat ve doğal varlıkları Çevre Bakanlığı’na vermemiz gerekiyor. Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu, şimdi Kültür Varlıkları Koruma Kurulu olacak. Onlarla ilgili bir itiraz mercii kuracağız. Şu anda kurul kararını veriyor, sonra mahkemeye gidiyorsunuz. Bakanlık ve kurullar arasında bir üst itiraz mercii yok. Kurul elemanları ve bakanlıktan oluşan bir üst itiraz mercii kurmayı ve böylece bazı meseleleri yargıdan önce kendi içimizde çözmeyi tasarlıyoruz.

Kurulların aldığı kararların imar hareketlerine engel olduğu iddiası ve bundan doğan rahatsızlıklar bu gelişmede etkili olmuş mudur?

Kurulların imar hareketlerine engel olmalarından şu ana kadar bana yansımış olan, aşmamız gereken hiçbir sorun yok. Hatta yanlış imar hareketlerine yeterince engel olamadıkları kanaatindeyim.

Neden yeterince engel olamıyorlar?

Yerel yönetim baskıları, kamuoyu baskıları. Bu kurullar Türkiye’de günah keçisi haline gelmiş durumda. Herhangi bir yere rant üretmek isteyen dönüp dolaşıp kurulları suçluyor. Bu konuda da bilen bilmeyen herkes kurullar bir şey yapmaz diyor. Sanki Türkiye’de imar hareketlerinde her şey düzgün gidiyormuş da bozuk olan kurullarmış gibi bir fatura çıkarılıyor. Bir de kurullar olmasa Türkiye’de, tarih ve doğa ne hale gelebilir bunu düşünmek bile istemiyorum.

Yabancı kazılar azaltıldı. Bu konuda bir tartışma yaşanıyor, ‘kazılarda bir millileştirme amaçlanıyor’ diye.

Yabancı kazılarda aradığımız verimi birçok yerde bulamıyoruz. Rutine bağlamışlar. İlk 15 gün gelip kazıyor gibi yapan kazı başkanları vardı. Hazırlık dönemi ve koruma dönemiyle bu işin 4 ay arazide fiili çalışma olması kuralını getirdim. Yaptıkları yayınların mutlaka Türkçe’ye de çevrilmesi kuralını getirdim ve doktora düzeyinde bir kazı başkan yardımcısının her şeyden haberdar olması gerektiğini söyledim. Çünkü yabancı kazılar Türkiye’de beklediğimiz verimde değil. Haksızlık yapmayayım ben geçen yıl iki yabancı kazı başkanına da ödül verdim. Ama bu arada bazı kazıları da feshettim.Ben kazı yerlerini bizzat evim gibi takip ediyorum, çalışanları alkışlıyor, iyi olanları ödüllendiriyorum.

Peki kazı sayısını artırmak gerekmez mi?

Türkiye’de 151 tane yerli yabancı kazı var. Biz kazı sayısını artırdık zaten ama başladığımız kazıları da korumak zorundayız. Biz bu kadarıyla başa çıkabiliyoruz. Bazı yeri kazıyoruz, defineciyi çağırıyoruz. Adam bir ay çalışıyor arkasından on bir ay da defineci çalışıyor. Onun için kazmak kadar korumak da önemli. Kazıları yerlileştirmek gibi milliyetçi bir duygu içinde değiliz. Benim yerli kazı başkanını değiştirdim de oldu…

'Zararlı çıktığım zamanlar oldu'

Bazen trafik iyi işlemiyor olabilir ama hükümetle sanat çevreleri arasında köprü kurmaya çalışıyorum.

Siz en çok haber olan bakanlardan birisiniz. Bunu neye bağlıyorsunuz?

Bu konuda özel bir gayretimiz yok. Hem kültür hem turizm alanında olumlu olumsuz pek çok haber var. Size hemen bir mikrofon getiriyorlar, sizin de isminiz içinde geçiyor. Kültür çok derin. Arkeoloji var, güzel sanatlar var. Bütün bu alanlarda sizin adınız da geçiyor. Üstelik de ilgi arttı. Son yıllarda arkeolojiye, tarihe önem veriyoruz. Türkiye’nin bu alanlara verdiği önem dünyada hissedildiği için, UNESCO dünya mirası listesine Selimiye Camii’ni sokmayı başardık 15 yıl aradan sonra. Boğazköy Sfenksi’ni de 95 yıl aradan sonra ülkemize getiriyoruz. Gaziantep’e, Eskişehir’e çok güzel müzeler yaptık. Topkapı’yı, Ayasofya’yı iyileştirmeye çalışıyoruz. Dünya da bunu görüyor. Müzekart diye bir şey var, 2 milyon 200 bin kişinin cebinde Müzekart bulunuyor. 2 milyon 200 bin kişi müzeyle ilgili bir kavramı kendisi kullanıyor ve konuşuyor.

Bu arada birçok tartışma çıktı. Devlet Tiyatroları ile ilgili bir tartışma çıktı, Ucube Heykel tartışması çıktı. Bu tartışmalara girdiğiniz için sıkıldığınız, kendinize kızdığınız ya da pişman olduğunuz oluyor mu?

Bu tür tartışmalarla vakit kaybetmek benim hoşuma gitmiyor. Ben işimi yapmak istiyorum. Ama Türkiye’de işi polemik tarafından tutmaya hazır çevreler de var. Siz de bazen günlük rutin içinde bir iki cümleyi çok da kuyumcu dikkatiyle seçerek kullanmayabiliyorsunuz. Bu da çekiştirmelere sebep oluyor. Ben mümkün olduğunca çabuk sıyrılmaya, derdimi anlatmaya çalışıyorum. Bütün bu dönemi geride bıraktığım zaman geride somut ne bıraktım o anlaşılacak.

AKP’yle, Başbakan’la kültür çevreleri arasında köprü olduğunuzu söyleyebilir miyiz?

Ben çalışıyorum. Zaman zaman trafik yeteri kadar iyi işlemiyor olabilir ama ben öyle bir köprü kurmaya çalışıyorum. Sanat kesimi duyarlı, genellikle protesttir. Sanatçının doğasında var, ben bunu anlıyorum. Ama zaman zaman onların sınırları çok zorladığı anlar oluyor. Benim dışımdaki siyasetçiler o kadar da tahammüllü davranmak ihtiyacı hissetmiyorlar. Bu alanlardan ben sorumluyum. Ben o tür durumlarda biraz işi sakinleştirmeye, gündemi iyileştirmeye çalışıyorum ama zararlı çıktığımız yerler de oluyor.

(Kaynak: Radikal)

10 Temmuz 2009 Cuma

Coşkun Büktel ile Hilmi Bulunmaz'ın sanatsal ifade olanaklarını imha etmek için Demirkanlı'nın başlattığı linç kampanyasına imza veren Aykılıç yazdı!

Türkiye dramatik yazarlığının Everest'i ve "Türk dilinde yazılmış en iyi oyun" olan Theope'nin yazarı Coşkun Büktel ile Bulunmaz Tiyatro yöneticisi, Avrupa Birliği emperyalizmi karşıtı, sosyalist sanatçı Hilmi Bulunmaz'ın sanatsal ifade olanaklarını imha etmek için,

"KINIYORUZ!"

aldatıcı başlıklı bir linç kampanyası başlatan yalan makinesi, küfürbaz, linç kampanyası ana sponsorlarından Mustafa Demirkanlı, Ahmet Ertuğrul Timur, Ömer F. Kurhan, Yaşam Kaya, İsmail Can Törtop gibi tiyatro sanatını kirletenlerin kuyruğuna takılanlardan

SAĞcıyla SAĞcı

SOLcuyla SOLcu

LİNÇçiyle LİNÇçi

SAVAŞ AYKILIÇ

yazdı. Aykılıç'ın ne demek istediğini biz anlamakta zorlandık. Anlaşılması zor bir yazı yazmasına karşın, Aykılıç'ın sözlerinin belge değeri olduğuna inandığımız için, bu sözleri okurlarımızın sabrına sığınarak yayınlıyoruz. (HB)


OYUN'un notu: www.tiyatronline.com sitesinden aktardığımız aşağıdaki yazıda bulunan kırmızılar bize ait!


***


DEVLET TİYATROLARI'NDA YENİ DÜZENLEME , KÜLTÜR VE TURİZM BAKANI'NIN BİLMEDİKLERİ VE "AYMAZLIK İŞBAŞINDA" !


Savaş Aykılıç
10 Temmuz 2009


Tiyatro Dergisi internet sitesi’nde (sitesinde) Mustafa Demirkanlı’nın Ertuğrul Günay ile yaptığı söyleşi , tiyatro tarihine geçecek ibretlik gerçekleri gözler önüne seriyor. Söyleşiden anlaşıldığına göre ;

1.) Kültür ve Turizm Bakanlığı DT ile ilgili yeni bir yasa çalışması hazırlığında ve bu yasayı önümüzdeki dönem meclise sevkedecektir. (sevk edecektir)

2.) Bu çalışma ; her zaman olduğu gibi (ve bakan beyin sinema-bakanlık ilişkilerinde olduğu veya olacağı iddaasının (iddiasının) tersine ;) ilgili “STK’ların katılamı (katılımı) ile ve şeffaf olacağı” beyanının aksine- tamamen gizli , katılımsız (en azından Kültür ve Sanat Sen açısından) ve kapalı kapılar arkasında yapılmaktadır. (Bazı tiyatroyu temsil ettiği savlanan , kendini öyle gören , “akil adam” veya “danışman”ların bu tür toplantılardaki düşünceleri sadece kendilerini bağlar ; tiyatroyu temsil yetkileri de , hakları da yoktur , onları ciddiye alan yöneticiler de “yanlışlardan” ve”yanlış yönlendirme ve bilgilendirmelerden” , “tuzaklardan” kurtulamazlar.)

3.) Söyleşinin en vahim , “maddi (!)” hatası ise-eğer Demirkanlı yanlış anlamadı veya çarpıtmadı ise-bakan beyin DT personeline (yönetici-sanatçı-teknik vb.) maaş olarak verilen paranın anadoluda (Anadolu'da) tiyatro yapan “amatör” tiyatrolara (verdiği örneklere bakılırsa köy tiyatrolarına) dağıtıldığı takdirde hem koltuk sayısında hem de anadoluda (Anadolu'da) yapılan tiyatroda “bigbang” yaşanacağı şeklindeki “zihnisinir uçukluğundaki , ayakları yere basmayan” projesi ! (Bu “mantalite” ile bakan bey bütün köylere “köy seyirlik” oyunlar yapılması için maddi destek yapabilir-daha önce hükümeti ücretsiz toğum (tohum) dağıtsa daha iyi ya…) a.) Bakan Bey daha profesyonel tiyatro ile amatör tiyatro arasındaki farkı bilmiyor. Amatörce yapılan ile profesyonel ve meslek olarak yapılan “TİYATRO” arasındaki “nitelik” farkını bilmiyor,görmüyor.

b.) DT’den boşalacak yeri (anadoluda) (Anadolu'da) , (olmayan) “özel tiyatroların” dolduracağını sanıyor.

c.) Bunları düşündüğüne göre DT’nin ne kuruluş kanununu , ne kuruluş amacını ve ne de (DT’nin devlet-millet ilişkilerindeki eğitici-bilinçlendirici-uygarlaştırıcı-demokratlaştırıcı kötülüklerden,yanlışlardan, aşırılıklardan ve en önemlisi “yasasızlıklardan” ve her türlü negatifliklerden arındırıcı (sağaltıcı) ve iyi-güzel-doğrulara yönlendirici “büyülü” işlevini ve önemini bilmiyor demek ki.

d.) Bunları ona anlatacak bir” yönetici” , bir “yetkili” ya da bir “danışman”ı yok ya da varsa da bunları yapmaya fırsat bulamamışlar mı acaba ?

4.) Bakan Beyin “DT kalır ama yapıyı performans ve proje bazında sözleşme yapabiliriz ,prim esaslı bir model” vb. “gevelediği” şeylere bakılırsa ; ya “kafası karışmış” ya da “karıştırılmış”. (Zira DT için yapılacak yeni (yasa) düzenleme Türk Tiyatrosu için yapılacak demektir ; bunlar birbirinden soyutlanamaz ; çünkü bütün Şehir Tiyatroları Yasaları da DT yasası emsal (örnek) alınarak çıkartılmıştır. DT çökerse arkasından Şehir Tiyatroları ve profesyoneller ile çalışan-öğrencilerle ve amatörlerle yapılanları çoğunluktadır- “Özel Tiyatrolar” da , kısaca Türk (profesyonel ) Tiyatrosu da yazarıyla-oyuncusuyla-tekniği ile ; her şeyi ile “bir güzel” çöker !

5.) Bakan Bey AKM tadilatı ile ilgili “itiraf gibi” bilgiler veriyor (Demirkanlı’nın 2010 Ajansı ve “İstifa Skandallarını” sormamasını tarihi bir “haber atlama ve fırsat kaçırma” olarak not ediyorum) : “Akm tadilatında Akm’yi yapan Tabanlıoğlu firması “katkı yapmak” istiyoruz diyerek “müdahil olmuş” ! (Ne “katkı” olduğunu “Yeni AKM DİZAYNI” tartışmalarından bilenler bilir.(AKM’nin sadece ve hızla tadilatı yapılması gerekirken ; sözkonusu ajans , Akm’nin yönetiminden boyahanesinin dış işletmeciler için restorant yapılmasına , Akm ön cephesinin tamamen değiştirilmesinden” yeni ekler” yapılmasına bir alay “para getirecek iş”…)

6.) Neyse ki , günümüzde , cumhuriyetin kuruluş yıllarındaki ne güç ne irade ne “akıl” olmadığı için ; statüko aynen böyle devam edeceği için , “önceden söylenen yapılmadığı” ve” yapılacak şeyler önceden söylenmeyenler arasından çıkması” ilkesince , Bakan Bey’in başladığı ne AKM projesini , ne de DT Yasa projesini neticelendirebileceğini (Bakanlık ömrünün bunları görmeye yetmeyeceğini) düşünüyorum. Ola ki ben utanayım ama Türk Tiyatrosu kazansın ; Bakan Bey beni utandırsın ve bu iki projeyi Anadolu sermayesinin İstanbul sermayesinden ve cumhuriyet kurumlarından “intikamı” olarak değil de ; vergi veren bütün yurttaşların sanat , kültür ve tiyatrodan paylarına düşeni eşit olarak almalarını sağlayacak “gerçekten yeni düzenlemelere” gitsin. Bunun için naçizane tavsiyelerim :

a.) DT’nin personel maaşları gibi “çıkmaz sokaklardan” çıksın ve “işin özüne” insin : hükümetlerin hep işçilerin maaşları üzerinden bütçe açıklarını kapamaya çalışmaları gibi Bakan Bey de kazanılmış ve hazırdaki haklardan ve kaynaklardan Değil (değil) ; “YİĞİT İSE” ; işverenlerin ve zenginlerden alın(ması gerek)an vergilerden bütçe açığını kapatması gibi ; her yurttaşın tiyatro hakkını verecek yeni haklar (örneğin işsizlik sigortası) ve yeni kaynaklar (artık “bor” mu olur , “loto” payı mı olur , yoksa “deniz feneri” ("Deniz Feneri") benzeri yardım toplama mı olur bilemem) bulsun ; oluştursun ; aksi halde “susmak hakkını kullansın” !

b.) “Gaziantep Modeli” zihin açıcı bir örnek olabilir ; tiyatro konusunda en şanslı il Antep ; çünkü her hafta (on iki bölgeden) başka bir oyun turne yapıyor ; DT (bölge ve yerleşik tiyatrosu olmayan) geriye kalan 70 diğer ile benzer (ilk anda pilot-deneme) uygulamalar-DT turneleri düşünülebilir ; düzenlenebilir.

c.) “Gaziantep Modeli” için çalışacak yeni profesyonel personel için yeni düzenlemeler (perfermons,proje bazı sözleşme) vb ancak ve ancak “işsizlik sigortası ; iş verilmediği zamanlarda geçinebilecek bir “asgari”(ki bu da şimdi alınan “normal” miktarın iltında (altında) olamaz) bir “maaş garantisi” ile yapılabilir.

d.) Bakan Bey’den mevcud (mevcut) AKM’nin kapatılmasını değil ; “HER İLE VE BÜYÜK SEMTLERE YENİ AKM’LER ; YENİ TİYATRO (BİNALARI)” açmasını , bu yolu amaçlamasını ve bu yola giden düzenlemeler yapmasını bekliyor milletimiz. ..Boş laf değil !

(Savaş Aykılıç : İstanbul Kültür ve Sanat Sendikası Yönetim Kurulu Üyesi.)

(Kaynak: tiyatronline.com)