ey yaprak

bir martı
artı
bir martı daha sıçtı
dalına bağlı olduğun ağacın dibine
terledin
ve biraz daha büyüdü hayat
ân be ân serpildin
oysa matematik çalışıyordu tarih
terleyen zamanın kara aralığında
yekindin
ansızın durdu hayat
gömüldün
oysa daha yazdı
ve yalnızdı yazgın
güzel bir türkü söyledin
rəşid behbudov'un sesiyle
yalgızam yalgız 
sene de galmaz
önce sarardı
ve sonra yanık bir renk aldı bedenin
bütün yapraklar yeşilken
sen birdenbire öldün
ve şimdi benim şiirimde yaşıyorsun

hilmi bulunmaz
on yedi ağustos iki bir on dört