Büyük İskender Korinthos'ta "Bir dileğin var mı?" diye sorunca "Gölge etme, başka ihsan istemem!" demiştir.
Çeşmeden avucu ile su içen bir çocuk görünce "Bu çocuk bana fazladan eşyam olduğunu öğretti!" diye haykırıp su çanağını kırmıştır.
Çok dinlememiz, az konuşmamız için iki kulağımız ve bir dilimiz vardır.
Diyojen'e bir adamın ne kadar akıllı olduğunun nasıl anlaşıldığını sordular. Yanıtı kısa oldu: "Konuşmasından!" dedi. Bir soru daha sordular: "Peki adam ya hiç konuşmazsa?" Diyojen'in yanıtı bu kez şöyle oldu: "O kadar akıllı olanı henüz yok dünyada."
Büyük İskender, Diyojen'i, birbiri üstüne yığılmış insan kemikleri içinden bir şey ararken görür ve ne yaptığını sorar. Diyojen: "Babanızın kemiklerini arıyorum, ama hangisinin kölelere, hangisinin babanıza ait olduğunu kestiremiyorum!" der.
Bir gün sokak ortasında; "Adamlar! Adamlar!" diye bağırmaya başlar. Halk etrafına toplanır. Diyojen; "Ben adamları çağırıyorum!" diye sopası ile onları kovar.
Bir eşkıya, fakir olduğu için ona hakaret eder. Diyojen, eşkıyaya sadece; "Bir adama, fakir olduğu için hakaret edildiğini hayatımda hiç görmedim ama pek çok insanın hırsızlıklarından ötürü asıldıklarını gördüm!" der.
Diyojen, yıkanmak için bir hamama gider. Görür ki, hamam pislik içerisinde. Hamamcıya; "Yanılıp da, bu hamama yıkanmaya gelenler, daha sonra temizlenmek için nereye giderler?" diye sorar.
Kendisini iyi döşenmiş bir eve götüren bir adam; "Bir daha yerlere tükürmemesini" tembihlemeye kalkınca, Diyojen, derhal adamın yüzüne tükürür ve "Buradan daha kirli bir yer bulamadım!" der.
Birisi; "Adam ne vakit evlenmeli?" diye sorduğunda, "Genç ise, henüz evlenme zamanı gelmemiştir. İhtiyar ise, vakti geçmiştir!" der.
"Yeryüzünde en iyi şey nedir?" diye sorduklarında, "Hür olmak!" diye cevap verdi.
Güpegündüz elinde lambayla dolaşırken, kendisine ne yaptığını soranlara cevabı: "Adam arıyorum, adam!" (Resme bakınız)
"Hayvan eti yiyenler, insan eti de yiyebilirler."
(Kaynak: Vikisöz)
