Kimin kimi eleştirdiği, neden eleştirdiği, neye dayanarak eleştirdiği sorgulanmalı. Bu eleştiriler çok bireysel de olabilir, çok kişisel çıkarlardan da kaynaklanabilir. Bu eleştiriler bir politik amacın tuzağı da olabilir. Ben sadece yurt dışından gelip ilk defa bu kurumda tiyatro yapan biri olarak buraya hayranım. Tasarımı uygulayan terzisinden, oyun akşamı peruğunu takan kişiye, orada seti yapana, set tasarımcısına, kostüm tasarımcısına kadar her kişi inanılmaz açıklıkla çalıştı. Yurtdışından gelmiş onlarla daha önce hiç çalışmamış ve son derece yeni biçimlerde çalışan biriyle karşı karşıyalar. Bu anlamda bütün oyuncularımın açık olması, yeni şeyleri denemek istemesi, yeni şeyleri benimle tartışması ve bu rahatlıkta sahneye çıkmaları benim için inanılmaz güzel bir ortam sağladı. İnsanın insana saygı duyduğu, herkesin konuşmaya ve diyaloğa son derece açık olduğu, belli bir noktada buluşmak istediği iyi niyetin ve sanatçı kimliğiyle daha iyi bir sanat yapma isteğinin kesiştiği bir alan burası. Çünkü insanın farklı şekilde düşünmesine saygı duymakla olabilecek birşey tiyatro. Bu metinler de onu sağlıyor.
Tıklayınız: "Zişan Uğurlu: Ezber bozmak iyidir"
