İstanbul Adalet Sarayı'nda hüzünlü bir gün ve karşımdakiler titriyorlardı...

Ben başta İstanbul Adalet Sarayı olmak üzere ülkenin adliyelerini, adliye emekçilerini çok sevdim. Adliyelerdeki insan manzaraları öylesine yoğun duygu birikimi oluşturuyor ki, bu manzaralara tanık olmak yerine hayatı boyunca kuluçkaya yatar gibi gün yirmi dört saat hayâl kurmaktan başka hiçbir şey kuramadığı için oyun olmayan oyun ve roman olmayan roman yazan geri zekâlıların müsveddelerini, halk okumuyor! İki tweet arası bir facebook yazısı çiziktirerek kendilerinin "yazar" olacağını sanan LİNÇÇİ alçakların üzerime sıçrattıkları pislikleri alarak ağızlarına tıkıştırdığımda alçaklar karşımda tir tir titreyen şempanzelere dönüyorlar... Onlar hain!

Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz