.JPG)
Gösterilen birkaç tepkiden sonra, iyi romanlar bütünüyle doğal görüngülere benzerler; bir yazarları bulunduğunu unuturuz, orada oldukları, var oldukları için, taşlar ya da ağaçlar gibi benimseriz onları. "Ağustos Işığı" işte bu sımsıkı kapalı maddelerden biri, bir madendi. "Sartoris"iyse benimsemeyiz, bu da kitabı daha değerli kılar: Faulkner burada kendi karaltısını gösterir okura, her yerde onun damgasını, yarattığı yapay şeyleri buluruz karşımızda. Sanatının büyük gücünü anladım; doğruya aykırılık. Gençi her sanat doğruya aykırıdır, düzmecedir. Resim, görünge (perspektif) konusunda yalan söyler. Bununla birlikte, sahici resimler de, "göz boyayan" resimler de vardır.
Bkz. Jean-Paul Sartre, Yazınsal Denemeler, Payel Yayınları, çeviri Bertan Onaran
