"Bir Halk Düşmanı'nın (Thomas Ostermeier) Ardından"a bir derkenâr!...

Dünya, görsel toplum çılgınlığını bir alışkanlık hâline getirdi!... Kendisi değil de, babası kazanmış kişinin, nasıl ki, har vurup harman savurması kanıksanmış bir durumsa, kendisi oturup oyun yazmak yerine, "puzzle / bilmece-bulmaca" başındaki şımarık çocuğun savruk ruhuyla hareket eden yönetmenler de, "Ibsen'siz Ibsen" yönetme cambazlığı gösteriyor!

Halkların üzerine Shakespeare'i boca etmiş estetik diktatör "Goethe'nin güncel sürümünün izdüşümü görünümündeki Thomas Ostermeier", 
süte su katıp, yumurtasız omlet yapar gibi, "Ibsen'siz Ibsen" yapmayı da başarabilmiş. Melih Anık'ın bu yazısı, bize uyarı fişeği gibi geldi! Ancak, tiyatro dünyasını renklendirerek, zenginleştirmek yerine, resmî kaşeli mütalâa yazmayı yeğleyen işlevsiz eleştirmenler, her türlü düzeysizliği okurlara pazarlarken, "Ibsen'siz Ibsen" yapmayı ciddî bir yetenek sanan Ostermeier adlı meta estetiği üreticisini pazarlamaya da can atıyorlar!...

Sosyalist Sanatçı Hilmi Bulunmaz